Analiza morfometryczna tumulusów gipsowych okolic Sorbas w Hiszpanii
Celem wyjazdu było przeprowadzenie kompleksowych badań terenowych unikatowych tumulusów gipsowych – rzadkich kopułowatych form krasowych rozwijających się na powierzchni mioceńskich gipsów w rejonie Sorbas (SE Hiszpania), gdzie zostały po raz pierwszy rozpoznane. Projekt stanowił kontynuację badań rozpoczętych w 2016 r. przez doktorantów Wydziału Geologii . W trakcie badań Adrian Jarzyna i Monika Czajkowska wykonali szczegółową dokumentację geologiczną, geomorfologiczną i fotogrametryczną (naziemną oraz z wykorzystaniem bezzałogowych statków powietrznych), umożliwiającą ilościową analizę morfometrii oraz budowy wewnętrznej tumulusów. Zebrane dane pozwoliły po raz pierwszy określić statystyczne zależności pomiędzy parametrami geometrycznymi tych form, opracować model ich ewolucji oraz scharakteryzować procesy odpowiedzialne za ich degradację. Szczególnie istotnym rezultatem była pierwsza systematyczna inwentaryzacja pustek rozwijających się we wnętrzu tumulusów, obejmująca 66 obiektów, co zwiększyło liczbę znanych stanowisk ponad dziesięciokrotnie i stworzyło największy na świecie zbiór danych dotyczących tego typu form krasowych. Wyniki projektu zostały opublikowane w międzynarodowych czasopismach i zaprezentowane na konferencjach naukowych, znacząco poszerzając wiedzę o genezie, morfometrii i ewolucji tumulusów gipsowych oraz wzmacniając rozpoznawalność badań prowadzonych na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego w międzynarodowym środowisku geonaukowym.