Czy można odczytać dawny zapach, smak lub sposób używania naczyń, jeśli z samych substancji organicznych nie pozostało nic widocznego? Wizyta ekspercka dr Marii Roumpou z Foundation for Research and Technology – Hellas (FORTH) była poświęcona właśnie takim pytaniom: jak badać niewidoczne ślady zachowane w ceramice i naczyniach kamiennych oraz jak przekładać wyniki analiz molekularnych na interpretację praktyk codziennych, rytualnych i pogrzebowych.

Projekt zgromadził badaczki i badaczy z CAŚ UW oraz Wydziału Archeologii UW pracujących nad materiałami z różnych regionów i okresów: od neolitycznego Kuwejtu, przez Oman, Armenię, Gruzję i Sudan, po hellenistyczno-rzymski Cypr. Wspólnym problemem była funkcja naczyń i ich dawna zawartość: żywność, wino, substancje zapachowe, produkty składane w grobach lub wykorzystywane w praktykach rytualnych.

W ramach wizyty odbył się wykład otwarty dla społeczności UW, warsztat metodologiczny oraz indywidualne konsultacje dotyczące doboru próbek, ograniczeń metod analitycznych, ryzyka zanieczyszczeń i możliwości przygotowania nowych projektów grantowych. Spotkania pozwoliły uporządkować pytania badawcze zespołu i pokazały, że analiza pozostałości organicznych nie jest dodatkiem do typologii ceramiki, lecz narzędziem pozwalającym badać relację między formą naczynia, jego technologią, kontekstem odkrycia i dawną praktyką użytkowania.