Projekt dotyczył związków między georóżnorodnością, czyli zróżnicowaniem rzeźby terenu, warunków siedliskowych i cech gleb, a rozmieszczeniem oraz kondycją migdałowca Ledeboura (Prunus ledebouriana), endemicznego krzewu tworzącego zarośla w Górach Tarbagataj w południowo-wschodnim Kazachstanie. Celem było sprawdzenie, jak wysokość nad poziomem morza, ekspozycja i nachylenie stoków oraz właściwości gleb wpływają na funkcjonowanie roślin, a także czy zależności te można skutecznie wykrywać dzięki połączeniu badań terenowych, analiz laboratoryjnych, danych GIS, danych satelitarnych oraz konwolucyjnych sieci neuronowych.

Projekt miał charakter międzynarodowy i interdyscyplinarny. Zespół Uniwersytetu Warszawskiego prowadził badania ekologiczne i laboratoryjne, partnerzy z Japonii rozwijali część teledetekcyjną i metody uczenia maszynowego, a badacze z Izraela i Wrocławia wspierali interpretację geoekologiczną i glebową. W ramach dwóch kampanii terenowych w 2024 i 2025 r. wykonano pomiary cech funkcjonalnych roślin, chlorofilu i fluorescencji, opisano warunki siedliskowe oraz pobrano próbki gleb i biomasy do analiz chemicznych.

Rezultatem projektu jest zintegrowana metodyka łącząca dane terenowe, laboratoryjne i satelitarne, złożony manuskrypt naukowy, przygotowanie kolejnych publikacji oraz rozwój dalszej współpracy międzynarodowej i wniosków grantowych.