Interdyscyplinarne badania substancji zapachowych z Fenicji w okresach hellenistycznym i wczesnorzymskim. Identyfikacja organicznej zawartości w ungue
Czy małe ceramiczne buteleczki z Fenicji naprawdę służyły do przechowywania perfum? Przez lata unguentaria i amphoriskoi — niewielkie naczynia o wąskich szyjkach, znane z grobów, sanktuariów, domów i przestrzeni handlowych — interpretowano przede wszystkim jako flakoniki na wonne olejki. Zespół projektu zakwestionował tę utrwaloną etykietę i postawił pytanie o rzeczywistą zawartość naczyń oraz ich funkcję w świecie fenickim okresu hellenistycznego i wczesnorzymskiego.
Badania objęły 15 próbek z naczyń pochodzących z Tyru, Sydonu, Chhimu, Nea Paphos i Olbii. Połączono analizę ceramologiczną, kontekst archeologiczny, petrografię, XRF oraz badania pozostałości organicznych metodami GC-MS i GC-HRMS. Szczególnie ważne okazało się zastosowanie wysokorozdzielczej chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrią mas, która pozwoliła uchwycić śladowe związki zachowane w porach ceramiki.
Wyniki nie potwierdziły prostego obrazu „flakoników na perfumy”. W naczyniach zidentyfikowano m.in. ślady produktów winogronowych, żywic i smoły drzew iglastych, tłuszczów roślinnych i zwierzęcych oraz oleju palmowego. Oznacza to, że badane pojemniki mogły służyć do przechowywania różnych mieszanek: aromatycznych, leczniczych, rytualnych, konserwujących lub technicznych. Projekt pokazał, że niewielkie naczynia ceramiczne mogą być źródłem wiedzy nie tylko o zapachach, lecz także o praktykach codziennych, rytuałach, produkcji, handlu i dalekosiężnych kontaktach Fenicji.